Powszechnie uważa się zatem, że strategia stabilizacji α-helisy w wyniku kowalencyjnego węglowodorowego połączenia w postaci „zszywki” przyczynia się do zwiększonej stabilności i potencjału destrukcyjnego na błony bakteryjne, co stanowi obiecującą ścieżkę badań dla opracowywania potencjalnych leków o zastosowaniu klinicznym
Metody usztywniania peptydów Znanych jest wiele sposobów usztywniania peptydów, które można podzielić na jedno- i dwuskładnikowe. Wprowadzanie dodatkowych elementów strukturalnych powodujących „zamrożenie” konformacji danego peptydu prowadzić może do otrzymania związków o tych samych lub nowych właściwościach bioaktywnych.
Metody jednoskładnikowe Są to bezpośrednie reakcje pomiędzy resztami dwóch aminokwasów z dodatkowymi grupami funkcyjnymi w łańcuchu bocznym. Długość, struktura i chemiczna funkcjonalność uzyskanego usztywnionego połączenia jest określana przez wybór aminokwasów podczas syntezy peptydu.
Techniki: laktamizacja – cyklizacja przez wytworzenie laktamu. cykloaddycja typu „click” odwracalne wytworzeniem wiązań oksymowych