W czasie wojny młodzi bracia musieli ponownie zmienić swoją siedzibę: z San Vito al Tagliamento, gdzie osiedlili się w 1944 przenieśli się do Motta di Livenza, a stamtąd do Wenecji, do San Francesco della Vigna. Brat Cosma również miał problemy zdrowotne z powodu choroby wrzodowej żołądka. Operowano go najpierw w szpitalu w San Vito al Tagliamento, gdzie wówczas mieszkał, a następnie w Motta di Livenza. Po powrocie do zdrowia złożył profesję wieczystą 19 marca 1944. Wreszcie 27 czerwca 1948 przyjął święcenia kapłańskie w bazylice Madonna della Salute w Wenecji, przez nałożenie rąk przez kardynała Adeodato Piazza, patriarchę Wenecji.
W 1953 został przeniesiony jako koadiutor do parafii św. Jana Chrzciciela w San Juan Nonualco, niedaleko od swojego poprzedniego miejsca zamieszkania. Przybył 18 października, zaskakując parafian z dwóch powodów: ponieważ miał na sobie habit, co czyniło go natychmiast rozpoznawalnym jako syna św. Franciszka, oraz ponieważ jechał motocyklem, a więc trzeźwym środkiem transportu. Dopiero po pewnym czasie i po wypadku przekonał się do kupna jeepa, pod warunkiem, że będzie to jeep używany. Podobnie jak to uczynił w San Pedro Nonualco, gdzie wyposażył kościół w pięć nowych dzwonów, specjalnie sprowadzonych z Vittorio Veneto, o.