W Brzozowicach działała od 1927 do 1990 roku huta Krystyn, później przemianowana na Waryński. W 1928 roku działalność przedsiębiorstwa rozszerzyła się o hutnictwo, chociaż sam okres dwudziestolecia międzywojennego to czas destabilizacji wydobycia. W 1927 roku koło kopalni Samuelsglück wzniesiono hutę tlenku cynku, późniejszy Wydział Hutniczy kombinatu Orzeł Biały.
Po II wojnie światowej, w 1945 roku upaństwowiono wszystkie kopalnie. Uruchomiono zakłady górnicze: Orzeł Biały, Zakłady Górnicze im. Juliana Marchlewskiego, Waryński (wcześniej kopalnia Nowa Helena w Piekarach Śląskich, do zakładu przeróbki Waryński kierowano urobek wydobywany szybem Bolko) i Nowy Dwór (w 1951 roku). Podlegały one Centralnemu Zarządowi Kopalnictwa Rud Nieżelaznych z siedzibą w Katowicach. Po 1945 roku nastąpił znaczny rozwój górnictwa rud, a zarazem najświetniejszy okres w górnictwie rudnym rejonu bytomskiego: rocznie wydobywano na tymże obszarze łącznie do 1 miliona ton rudy. Wydobycie prowadzono systemem komorowo-filarowym, w okresie powojennym wydobyto 48,3 mln ton rudy w rejonie Bytomia.