Historia kopalni Do 1918 roku mały|Zabudowania szybu Prittwitz kopalni Bleischarley (pole zachodnie) około 1910 roku mały|Widok na zabudowania kopalni przed 1912 rokiem mały|Zakład przeróbki kopalni Bleischarley i wieża wyciągowa szybu Kraker widziane z zachodu (przed 1913 rokiem) mały|Kopalniany punkt rozładunku wagonów (przed 1913 rokiem) mały|Wnętrze płuczki kopalnianej przed 1912 rokiem Historia górnictwa kruszcowego na terenie pobliskiego Szarleja sięga co najmniej XVI wieku. Od 1810 do 1818 roku działała w Szarleju huta cynku Sisigmund, własność Georg von Giesches Erben (pol. Spadkobiercy Gieschego). Od 1841 roku powstawała kopalnia Helene, własność książąt Hohenlohe.
Na kopalnię Bleischarley, która była położona w Brzozowicach-Kamieniu, składały się cztery nadania górnicze: Bethlen (zgłoszone 29 czerwca 1854 roku, nadanie na ołów 28 kwietnia 1855 roku), Jane Eyre (zgłoszone 8 marca 1854 roku, nadanie na ołów 21 maja 1855 roku), Young Rowley (zgłoszone 12 sierpnia 1853 roku, nadanie na ołów przyznane 30 czerwca 1855) oraz Alcantara (zgłoszone 25 maja 1855 roku, nadanie na ołów 7 kwietnia 1856 roku), zgłoszone przez hrabiego Guidona Henckel von Donnersmarcka (daty według innego źródła: Bethlen (zgłoszone 28 kwietnia 1855 roku na cynk i ołów), Jane Eyre (21 maja 1855 na ołów), Young Rowley (30 czerwca 1855 na ołów) i