Alcantara (7 kwietnia 1856 na cynk i ołów)). Powierzchnia każdego z nadań wynosiła 1 033 138 m².
Kopalnia została założona w 1853 roku lub w 1852 roku. Za początek działalności kopalni przyjmuje się jednak rok 1858, w którym zatwierdzono obszar górniczy Brzeziny na rudę cynku, ołowiu i siarki o powierzchni 2637 ha. Budowa kopalni Bleischarley (Bleischarlei) została rozpoczęta jednak w 1853 roku od późniejszego pola zachodniego (niem. Westfeld), gdzie powstał szyb Prittwitz. W polu wschodnim (), które znajdowało się pomiędzy Dołkami (część Piekar Śląskich) a Dąbrówką Wielką, po wschodniej stronie obecnej ulicy Głównej zgłębiono szyb Solger. Pokłady ołowiu, którymi dysponowała wówczas kopalnia uważano za bardzo bogate.
Z uwagi na stopniowe wyczerpywanie się zasobów kopalni Szarlej, firma Georg von Giesches Erben z siedzibą we Wrocławiu nabyła składającą się z czterech pól górniczych skonsolidowaną kopalnię Bleischarley (z kopalniami (nadaniami) Gute Concordia, Neu Euridice i Solfatara) od hrabiego Guidona Henckel von Donnersmarcka: pierwszą połowę (61 kuksów) w 1858 roku (lub 15 sierpnia 1860 roku oraz udziały w wysokości po 31 kuksów rozbarskich kopalń Gute Concordia i Urzula w cenie 225 tysięcy talarów;