drugą część kopalni nabyli 25 czerwca 1868 roku, którą hrabia sprzedał z uwagi na niskie przychody wynikające z zawodnienia kopalni. Guido Henckel von Donnersmarck zdecydował się także sprzedać spółce Georg von Giesches Erben swoje udziały w wysokości 31 kuksów w kopalni rudy ołowiu Gute Concordia i kopalni rud cynku i ołowiu Ursula za 261 tysięcy talarów; 61 kuksów tychże kopalń spółka nabyła ponadto od hrabiego Hugona Henckel von Donnersmarcka, który sprzedał jej także wszystkie kuksy w kopalni rudy ołowiu Neue Fortuna (kopalnia ta była położona przy obecnej ulicy Brzezińskiej w Bytomiu) i kopalni rudy cynku Neu Euridice, ponadto udziały w kopalniach Samuelsglück (założona w 1855 roku, zamknięta około 1907 roku), Neu-Scharley, Rosaliensglück i Kramersglück.
W 1860 roku spółka Georg von Giesches Erben zakupiła kopalnię Bleischarley oraz sąsiednie pola górnicze od Guidona Henckel von Donnersmarcka i rozpoczęła jej eksploatację. Rozpoczęto wówczas prace nad drążeniem czterech nowych szybów, w tym szybu Rowley (późniejszy szyb Wanda, zasypany około lat 70. XX wieku). Zgodnie z nadaniem, kopalnia początkowo eksploatowała tylko rudę ołowiu, głównie w postaci galeny. Urobek kierowano do Huty Fryderyk w Strzybnicy. W 2. połowie lat 60.