Później pracowała jako asystentka na oddziale chorób wewnętrznych do początku II wojny światowej w 1939 r.

Równolegle rozwijała drugą pasję, którą był śpiew. Ukończyła z wyróżnieniem Konserwatorium Lwowskie w zakresie śpiewu operowego jako mezzosopran. We Lwowie dawała w radiu recitale wokalne dla pacjentów. Rozwijające się życie zawodowe Kornelli zostało przerwane przez wybuch II wojny światowej.

Kazachstan 13 kwietnia 1940 r. do mieszkania rodziny dr Kornelli włamało się NKWD, aresztując Helenę, jej chorą matkę, bratową i 4-miesięczną bratanicę. Oficer NKWD poinformował je, że zostały skazane na 10 lat ciężkich robót. Wyroku nie otrzymały, ale Helena podejrzewała, że powodem aresztowania był fakt, że jej dwaj bracia (Romann Jan i Marian) służyli w Wojsku Polskim i przebywali w obozie jenieckim w Starobielsku. 1 maja 1940 r. przybyły do miejsca przeznaczenia – sowchozu w Myn-Bulak (okręg ajaguzki, obwód semipałatyński w Kazachstanie). Umieszczono je w izbie mającej 4 m² razem z dwoma innymi rodzinami, razem 10 osób. Początkowo pracowała przy wyrobie kiziaku, opału z bydlęcego nawozu, potem przy plewieniu. 28 sierpnia razem z rodziną przewieziono ją do miasteczka Sergiopol, gdzie miała pracować w tamtejszym szpitalu. Po agresji III Rzeszy na ZSRR wróciła do sowchozu, gdzie pracowała przy oczyszczeniu zboża.