Nakahara zyskał przydomek „Dada-san”. W tym samym roku jesienią Chūya poznał i zaprzyjaźnił się (przez jednego ze swoich nauczycieli) z poetą Tominago Tarō. Tominaga zapoznał go z pracami Baudelaire'a, Rimbauda i Verlaine'a. Wpływ dzieł symbolizmu francuskiego (czytanych najpierw w tłumaczeniach, a później w oryginale) jest widoczny w poezji Nakahary. Jego twórczość stała się bardziej muzykalna, przypominając tym dzieła Verlaine'a. Przykład Tominagi wpłynął na decyzję Chūyi o opuszczeniu szkoły w marcu 1925 bez dyplomu.
Chūya poznał trzy lata starszą aktorkę Yasuko Hasegawę. W kwietniu 1924 zamieszkali razem. Chūya i Yasuko, która marzyła o zostaniu gwiazdą filmową, postanowili podążyć za Tominagą do Tokio pod pretekstem nauki na miejscowym uniwersytecie. Nakahara nie mógł przystąpić do egzaminu z powodu braku dokumentów lub spóźnienia, a rodzina wymagała, by się uczył, poszedł więc do szkoły przygotowawczej. W 1926, po porzuceniu kursu przygotowawczego, o czym jego rodzice nie zostali poinformowani, Chūya rozpoczął naukę języka francuskiego w Athénée Français.