Wczesne zainteresowanie tanką miało wpływ na późniejsze wiersze Chūyi, z których wiele było pisanych pięcio- lub siedmiozgłoskowcem, ale poeta często zmieniał rytm i wprowadzał wariacje, aby uzyskać rytmiczny, muzyczny efekt. Kilka jego wierszy zostało wykorzystanych jako teksty piosenek. Dzieła Chūyi zostały odrzucone przez wielu wydawców. Znalazł uznanie przede wszystkim w mniejszych pismach literackich, w tym w „Yamamayu”, który wydawał razem z Hideo Kobayashi (chociaż czasami magazyny „Shiki” i „Bungakukai” publikowały jego dzieła).
W listopadzie 1925 Yasuko Hasegawa opuściła Nakaharę i zamiast tego zamieszkała z Kobayashim Hideo. Mimo tego Nakahara nie przestał się z nim przyjaźnić do końca życia. Moment ten jednak był bardzo ważny w życiu poety, bo ból po stracie pierwszej miłości towarzyszył mu przez resztę życia. Na początku dzwonił regularnie do Kobayshi'ego i Yasuko, dopóki ci nie uciekli przed jego natarczywymi próbami utrzymania kontaktu do Kamakury.