podniesiono z dna kolejny okręt – „Jedinorog”, który zatonął przy holowaniu po wcześniejszym zdjęciu z mielizny i osiadł na głębokości 13,5 m. Po rewolucji październikowej okręty dawnej floty carskiej zostały przejęte przez Czerwoną Flotę Rosji Radzieckiej, przy czym już wcześniej po rewolucji lutowej były pod faktyczną kontrolą okrętowych komitetów bolszewickich. Z uwagi na zagrożenie przejęciem przez Niemców, 22 lutego 1918 „Wołchow” wypłynął z Rewla do Helsinek. Z powodu pierwszeństwa w ewakuacji okrętów bojowych i braków w załodze, nie wziął udziału w tzw. lodowym pochodzie Floty Bałtyckiej, lecz mimo to, na skutek porozumienia z nowymi fińskimi władzami, następnie 11 maja tego roku wypłynął do Kronsztadu. 15 maja podniesiono na nim banderę Czerwonej Floty.
„Wołchow” nadal służył w Piotrogrodzie jako okręt-baza okrętów podwodnych, zajmując się ich remontami podczas wojny domowej i walk z brytyjskimi interwentami. Z powodu niesprawności silników, okręt był w razie potrzeby holowany. W marcu 1922 roku załoga zdecydowała o zmianie nazwy w rewolucyjnym duchu na „Kommuna”, co usankcjonowano rozkazem z 31 grudnia tego roku. Już pod nowym imieniem 31 sierpnia 1923 „Kommuna” podniosła patrolowiec pogranicza „Kobczyk”. W 1927 dowódcą jednostki został Siergiej Riabkow, który dowodził nią do 1946.