Publikowała artykuły na temat estońskiej i zagranicznej sztuki współczesnej.

Zmarła w Sztokholmie w 1993. Swoje obrazy i grafiki przekazała Muzeum Sztuki w Tartu, a swoje bogate dziedzictwo literackie (pamiętniki, korespondencja) Muzeum Literackiemu w Tartu.

Twórczość Karin Luts rozpoczęła pracę pod koniec lat dwudziestych XX wieku w stylu neoklasycznym, w którym dają się zauważyć naiwność i groteska charakterystyczne dla późniejszej twórczości. Już podczas studiów artystka potrafiła przyciągnąć uwagę swoim pomysłowym, osobistym językiem obrazów. Ważnym momentem w rozwoju jej twórczości były studia w Paryżu – po powrocie jej dzieła tracą element komiczności, a Luts zaczyna zwracać uwagę na formę i paletę kolorystyczną. Jako utalentowana, niezależna, łamiąca konwencje autorka, która jednocześnie manifestuje pozycję artystki, zajęła niezwykłe miejsce w estońskim życiu artystycznym lat trzydziestych XX wieku, zdominowanym przez mężczyzn. W jej dziełach pojawiła się subtelność z elementami późnego impresjonizmu i fowizmu. Kompozycje figuratywne, portrety i martwe natury urzekają czarującą kolorystyką, nieco naiwnym doborem motywów, a czasem wręcz groteskowym spojrzeniem.