jest to pierwsza znana introdukcja mangusty brunatnej i prawdopodobnie może pochodzić od pary przywiezionej z nieznanego źródła do prywatnego zoo pod koniec lat siedemdziesiątych.
Zasięg występowania w zależności od podgatunku: U. fusca fusca – południowo-zachodnie Indie (Ghaty Zachodnie). U. fusca phillipsi – Sri Lanka (Prowincja Środkowa). U. fusca rubidior – Sri Lanka (Prowincja Zachodnia). U. fusca siccata – północna Sri Lanka (Prowincja Północna).
Morfologia mały|lewo|Czaszki gatunków z rodzaju Urva: mangusta mała (U. javanicus)mangusta indyjska (U. edwardsii)mangusta brunatna (U. fusca) Długość ciała (bez ogona) 33–48 cm, długość ogona 19,8–33,6 cm, długość tylnej stopy 6,5–8,7 cm; masa ciała około 2,7 kg. Duża mangusta o mocno zbudowanym ciele. Futro jest czarno-brązowe, nakrapiane żółtymi lub płowymi plamkami, natomiast łapy są prawie czarne. Futro na brzuchu jest brązowawe, trochę jaśniejsze niż u góry i nie tak nakrapiane. Włosy konturowe na zadzie są długości od około 40 do 60 mm. Podszerstek oliwkowożółty na wierzchu, ciemnoszarobrązowy u nasady (u niektórych osobników może być ciemniejszy). Ogon krzaczasty i stożkowaty, stanowiący około 60–70% długości głowy i tułowia. Tylna komora puszki słuchowej jest mniej płaska niż u mangusty jawajskiej i sięga znacznie poniżej kłykcia potylicznego.