brak jest wyraźnych dołków jak u M. autumnalis. Mikrorzeźba pokryw jest niemal matowa. Wierzchołki pokryw są słabiej zaokrąglone niż u oleicy krówki. Skrzydeł tylnej pary brak zupełnie. Odnóża ostatniej pary mają biodra wydłużone, dwukrotnie dłuższe niż szersze, a golenie o ostrodze wierzchołkowej zewnętrznej dłuższej i grubszej od wewnętrznej. Odwłok jest duży, zwłaszcza u samic silnie rozdęty.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla stanowiska suche, ciepłe i otwarte, w tym suche łąki, ugory, trawiaste zbocza, miedze, pobrzeża lasów i przydroża. Owady dorosłe spotyka się od kwietnia do czerwca. Są fitofagami i żerują na soczystych, zielonych częściach roślin, w tym buraków, grochów, jaskrów, koniczyn, mniszków, słoneczników, ziemniaka i różnych traw.
Cykl życiowy odbywa się z nadprzeobrażeniem. Samica składa do gleby nawet do 30 tysięcy jaj. Wylęgają się z nich jaskrawopomarańczowe larwy pierwszego stadium zwane trójpazurkowcami. Larwy te przemieszczają się aktywnie i albo wchodzą na kwiaty, albo same tworzą na różnych częściach roślin zielnych agregacje przypominające kwiat, wabiące owady zapylające. Trójpazurkowce przebywające na kwiatach mogą żerować na ich pyłku. Następnie larwy te włażą na różne owady antofilne. Ich docelowymi żywicielami są dzikie pszczoły, zwłaszcza z rodzajów porobnica i lepiarka.