Jesteś kobietą”, Maryna odpowiedziała, że będzie z nim żyła jako mnich: potem ogoliła głowę i przebrała się w męskie ubrania. Eugeniusz, widząc silną determinację swojego dziecka, oddał cały swój majątek biednym i udał się z Maryną do Doliny Kadisza, aby żyć we wspólnocie klasztornej, gdzie dzielili celę. Przybrała imię Maryn (lub Marynus). Inni mnisi przypisywali miękki głos Maryna długim okresom modlitwy albo wierzyli, że ich nowy brat był eunuchemG. G. Bolich, Crossdressing in Context, vol. 4: Transgender & Religion (2009, , pp. 86-87Roland Betancourt, Transgender Lives in the Middle Agesthrough Art, Literature, and Medicine.
Po dziesięciu latach wspólnej modlitwy, postu i uwielbienia Boga Eugeniusz zmarł. Osamotniona Maryna stała się jeszcze bardziej ascetyczna i nadal ukrywała swoją płeć. Pewnego dnia opat klasztoru wysłał ją wraz z trzema innymi mnichami, aby zajęła się pewnymi sprawami klasztoru. Ponieważ podróż była długa, mnisi musieli spędzić noc w karczmie. Kwaterował tam również żołnierz wschodniego frontu rzymskiego. Widząc piękno córki karczmarza, która tam pracowała, żołnierz uwiódł ją i „zbezcześcił jej dziewictwo”, każąc jej powiedzieć: „to mnich, ojciec Maryn, zrobił mi to”, gdyby zaszła w ciążę.