Helikane nanokompozyty – materiały helikalne składające się z dwóch lub więcej elementów o różnych właściwościach, z których co najmniej jeden występuje w skali nanometrycznej (ma przynajmniej jeden wymiar z zakresu od 1 do 100 nm). Analogicznie do konwencjonalnych kompozytów, właściwości tego typu materiałów nie stanowią ani sumy, ani średniej właściwości poszczególnych składników. Współwystępowanie tychże elementów nadaje im unikalne właściwości niecharakterystyczne dla żadnego występującego samodzielnie. Szczególnie interesująca z punktu widzenia aplikacyjności tego typu materiałów jest potencjalna chiralność.
Wytwarzanie i zastosowanie Uzyskanie nanokompozytów o helikalnej geometrii jest bardzo ważne ze względu na ich doskonałą stabilność strukturalną i inherentne zjawisko chiralności. Fenomen przełomu XX i XXI wieku stanowią spiralne układy nanocząstek plazmonicznych, które łączą geometrię helikalną z unikalnymi właściwościami nanometali. Wynika on z ich potencjalnego zastosowania w przechowywaniu informacji, biodetekcji, chiralnej plazmoniki, optomechaniki i uzyskiwania metamateriałów. Co więcej, helikalne układy nanokryształów półprzewodnikowych umożliwiają preferencyjną emisję jednej ze skrętności światła kołowo spolaryzowanego.