Przykładowa procedura uzyskiwania helikalnych nanokompozytów o przełączalnych właściwościach Uzyskanie helikalnych nanokompozytów plazmonicznych jest możliwe dzięki spełnieniu warunku chemicznej kompatybilności nanocząstek do matrycy. Ligandy stabilizujące nanocząstki powinny być strukturalnie podobne do struktury matrycy, tak, by mogły z nią swobodnie oddziaływać.
Procedura polega na wymieszaniu roztworów matrycy i nanocząstek w odpowiednich stosunkach (zależnych od stosowanych związków chemicznych), a następnie stworzeniu cienkiej warstwy z takiego kompozytu poprzez nakroplenie mieszanki na podłoże. W celu zapewnienia integralności nanocząstek i matrycy materiał podgrzewa się aż do uzyskania fazy izotropowej, a następnie schładza w tempie odpowiednim dla danego typu molekuł.
Chiralność Helikalne nanokompozyty mogą wykazywać właściwości optyczne charakterystyczne dla układów chiralnych. Jednym z przykładów jest dichroizm kołowy (ang. Circular Dichroism, CD), który silnie zależy od trójwymiarowej struktury cząsteczki chiralnej. Polega on na różnej absorpcji światła spolaryzowanego kołowo, lewo- i prawoskrętnie przez ośrodek aktywny, która jest spowodowana występowaniem różnic w prędkościach propagacji fal oraz współczynnikach absorpcji.