Budowa ciała i biologia Jest to ciemnobrunatna mszyca o długości ok. 1,5 mm. W rejonie, z którego pochodzi, jest gatunkiem dwudomowym z pełnym, typowym dla mszyc cyklem rozwojowym. Latem samice składają jaja między igłami świerka kaukaskiego. W sierpniu wylęgają się larwy, które przezimowują przyssane przy pączku. Wczesną wiosną zaczynają wysysać igły. Po miesiącu osiągają dojrzałość płciową i składają po kilkaset jaj. Po trzech tygodniach z jaj wylęgają się nowe larwy, które przenoszą się na nowe igły. Ich nakłucia powodują powstawanie szyszkowatych wyrośli. Wewnątrz tych wyrośli żerują, a potem przeobrażają się w uskrzydlone imago.
Cykl rozwojowy w Polsce W Europie rozwój jest uproszczony do pokolenia dzieworodnego, a mszyca żeruje wyłącznie na jodle pospolitej. W Polsce obiałka pędowa zimuje przyssana do kory strzał, gałęzi i pędów jodły. Kończy diapauzę około połowy marca, żeruje i przechodzi kilka wylinek, na początku kwietnia osiągając dojrzałość płciową. Wytwarza woskową wydzielinę, która okrywa ją gęstą, białawą nibywatą.