Około 9 dni po ostatniej wylince zaczyna składać jaja, które gęstym skupiskiem otaczają całe jej ciało.

Z jaj tej samej samicy lęgną się dwa rodzaje larw różniące się morfologią, przebiegiem dalszego rozwoju oraz miejscem żerowania i jego skutkami. Są to larwy należące do pokolenia zwanego sistens oraz progrediens. Larwy sistens przemieszczają się po pędzie jodły i przysysają, szczególnie gęsto u nasady szpilek i pączków. Zapadają w letnią diapauzę trwającą aż do jesieni. Larwy pokolenia progrediens skupiają się wokół młodych pączków i, gdy tylko pojawią się młode szpilki, natychmiast je obsiadają, przysysając się wzdłuż białych pasków na dolnej stronie szpilki. Są tam dobrze widoczne w postaci licznych, drobnych, ciemnych punktów. Czasami liczba larw na jednej igle dochodzi do kilkudziesięciu.

Po drugiej wylince larwy progrediens różnicują się na dwie postacie: nieliczną grupę uskrzydloną progrediens alata (sexupara) i dużo liczniejszą grupę nieuskrzydloną progrediens aptera. Osiągają dojrzałość płciową w czerwcu. Wytwarzają wówczas gęstą watowatą osłonę, pod którą dzieworodnie składają jaja. Wylęgają się z nich larwy sistens.