Cerkiew św. Pantalejmona w Szewczenkowem – cerkiew Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego z około XII–XIII wieku w Szewczenkowem w obwodzie iwanofrankiwskim; zabytek romańskiej architektury staroruskiej sprzed podboju Rusi przez Mongołów, na obszarze rezerwatu narodowego „Dawny Halicz”.
Historia Pierwsza pisemna wzmianka o tejże cerkwi pochodzi z 1367 roku. Cerkiew znajduje się pośrodku wsi Szewczenkowe, powstała prawdopodobnie na początku XIII wieku, bądź na przełomie XII i XIII wieku (niektóre źródła podają dokładną datę: 1194 rok) pierwotnie na terenie obwarowanego halickiego grodu (sama świątynia była otoczona wałem i fosą), w najbliższym otoczeniu mógł znajdować się klasztor. Fundatorem budynku był książę Mścisław Izjasławicz, syn Izjasława II Pantelejmona, którego ta budowla miała upamiętniać (w innym źródle jako fundator pojawia się także książę Roman halicki). Po przejęciu tych terenów przez Polskę, około 1344 roku świątynia uzyskała rangę katolickiej katedry pw. św. Stanisława. Po najeździe tatarskim w 1575 roku świątynia została opuszczona. W 1595 roku król Zygmunt III Waza przekazał obiekt franciszkanom.