Właściwości optyczne Fundamentalną cechą nanocząstek metalicznych, zapewniającą im wykorzystanie w elektronice czy optoelektronice, jest wykazywane przez nie zjawisko tzw. zlokalizowanego rezonansu plazmonów powierzchniowych (ang. localized surface plasmon resonance – LSPR). Polega ono na kolektywnych drganiach chmury elektronowej nanocząstki wzbudzanych działaniem fali elektromagnetycznej. Jeśli energia tych oscylacji dopasowana jest do energii fali elektromagnetycznej, dochodzi do zjawiska rezonansu. Dzięki temu nanocząstki mogą efektywnie absorbować padające na nie fale elektromagnetyczne o określonych długościach.
W przypadku nanocząstek sferycznych chmura elektronowa oscyluje izotropowo. Skutkuje to występowaniem w widmie absorpcyjnym jednego pasma plazmonowego dla tego rodzaju nanocząstek. Natomiast w przypadku nanocząstek anizotropowych oscylacje te ściśle zależą od kształtu. Przykładowo w widmie absorpcji nanocząstek o kształcie prętów obserwuje się występowanie dwóch pasm plazmonowych pochodzących od drgań wzdłuż i w poprzek nanocząstki. Na kształt i położenie tych pasm wpływa również wielkość nanocząstek, a także stosunek ich długości do szerokości (ang. aspect ratio – AR). Rozpatrując widma absorpcyjne sferycznych i quasi-sferycznych (np.