dekahedralnych) nanocząstek jednego rodzaju, widać, że im większe są nanocząstki tym bardziej maksimum ich absorbancji przesunięte jest w kierunku dłuższych fal. Natomiast analizując widma absorpcji nanocząstek anizotropowych (takich jak pręty) można zauważyć, że położenie pasma plazmonowego pochodzącego od drgań wzdłużnych zależy od aspect ratio (AR). Im większe AR tym bardziej maksimum pochodzące od plazmonu wzdłużnego przesunięte jest w kierunku dłuższych fal.
Nanocząstki metaliczne o różnych kształtach i wielkościach mogą absorbować w dość szerokim zakresie długości fal. Zmieniając zatem kształt i wielkość nanocząstek, można stosunkowo łatwo sterować właściwościami plazmonowymi, co zapewnia elastyczność w wykorzystaniu materiałów, których budowa oparta jest na nanocząstkach.
Metoda syntezy i mechanizmy wzrostu anizotropowych nanocząstek złota Najpopularniejszą metodą syntezy nanocząstek anizotropowych opracowaną przez C. Murphy i in. jest wzrost poprzez zarodkowanie (ang. seed – mediated growth method). W pierwszym etapie syntezy otrzymuje się małe zarodki (sferyczne, ~ 2 nm średnicy) w wyniku redukcji prekursora złota (zazwyczaj HAuCl4) przy użyciu borowodorku sodu w obecności surfaktantu.