Drugi etap polega na redukcji kolejnej porcji HAuCl4 w obecności surfaktantu i otrzymanych wcześniej zarodków oraz dodatkowych związków wpływających na kształt otrzymywanych nanocząstek. Obecnie opracowano wiele modyfikacji pierwotnej metody. Zawsze opierają się one o surfaktanty, stosowane jako związki stabilizujące i chroniące przed agregacją Co istotne, mają one również wpływ na kształt otrzymywanych nanocząstek. Wynika to z różnic strukturalnych, a konkretnie różnego poziomu oddziaływań z powierzchnią syntezowanych nanocząstek. W tego rodzaju syntezach najpowszechniej stosowanymi surfaktantami są bromek heksadecylotrimetyloamoniowy – CTAB, chlorek heksadecylotrimetyloamoniowy – CTAC i chlorek benzylodimetyloheksadecyloamoniowy – BDAC.
Kolejnym czynnikiem determinującym kształty nanocząstek są wspomniane „dodatki”, czyli inne związki poza prekursorem, używane w trakcie syntez.