Oprócz działalności badawczej oraz organizacyjnej na rzecz Wydziału i Uczelni, prowadził wykłady, seminaria  i efektywnie opiekował się doktorantami. W ciągu całego okresu pracy na UMK wypromował ponad 120 magistrów oraz 13 doktorów (w tym czworo z informatyki). Czterech z jego uczniów uzyskało tytuł naukowy profesora, z których jeden jest członkiem korespondentem PAN; pięciu innych zajmuje stanowisko profesora nadzwyczajnego na uniwersytetach polskich.

Od 1984 był członkiem Komitetu Matematyki PAN, w tym przez sześć lat członkiem jego prezydium. W latach 1997–2003 (przez dwie kadencje) był członkiem (z wyboru) Komitetu Badań Naukowych. W 1998 roku zorganizował ułatwienia dostępu do MathSciNet-u dla polskiego środowiska akademickiego (tzn. Polskie Konsorcjum Narodowe „Mathematical Reviews"), czym zajmował się do śmierci. Przez dwie dwuletnie kadencje pełnił funkcję Prezesa Toruńskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Matematycznego w  Toruniu, przez trzy lata był członkiem Rady Naukowej IM PAN w Warszawie, przez okres sześciu lat pracował w Sekcji Ekspertów Matematyki Komitetu Badań Naukowych, przez trzy lata pracował w zespole ekspertów MNiSZW ds. Nagród i Wyróżnień.