Poradnictwo w rolnictwie – sposób udzielania pomocy instruktorskiej rolnikom indywidualnym w zakresie kierowania gospodarstwem rolnym. Pomoc polegała na nakłanianiu rolników do określonego działania, unowocześnienia gospodarstwa rolnego, przyjęcie regulacji dotyczących stosowanych środków produkcji oraz do określonych zmian w technologii i organizacji produkcji.
Poradnictwo w rolnictwie jest właściwy dla warunków rolnictwa polskiego, charakteryzującego się dużym rozdrobieniem gospodarstw rolnych.
Pojęcie poradnictwa w rolnictwie Poradnictwo w rolnictwie stanowiło rodzaj postępowania o charakterze nakazowo-polecającym, który stosowano w warunkach polskich wobec nowych osadników i gospodarstw powstałych w wyniku reformy rolnej oraz osób nie pracujących dotychczas w rolnictwie. W okresie uspółdzielczenia rolnictwa poradnictwo rolnicze stosowano wobec członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, nie mających doświadczenia w zespołowej pracy w rolnictwa. Natomiast w okresie wprowadzenia nowej polityki rolnej z 1956 r.