Trzy lata do wojny a następnie od 1918 do ponownego wkroczenia Niemców w 1940 roku. Podczas dwóch niemieckich okupacji był aresztowany i więziony w Niemczech. Bezpośrednim powodem aresztowania w 1915 roku była odmowa przekazania listy nazwisk 18–letnich mieszkańców Roubaix, których Niemcy planowali deportować z miasta. Po aresztowaniu Lebas, więziono go w twierdzy Rastatt. Podczas drugiej okupacji Francji, zostaje aresztowany w związku z współorganizowaniem struktur konspiracyjnych, wcześniej w Zgromadzeniu Narodowym nie wziął udziału w głosowaniu (10 lipca 1940 roku), nadającym nadzwyczajne pełnomocnictwa marszałkowi Pétainowi, którego rząd współpracował z Niemcami. Do zatrzymania Lebas doszło 21 maja 1941 roku, został uwięziony tym razem w Sonnenbergu (dziś Słońsk w Polsce), a 10 marca 1944 roku rozstrzelany. Miał wówczas 66 lat.
Wpływ na politykę Francji W 1936 roku wszedł do pierwszego rządu Leona Bluma jako minister pracy. Wprowadził ustawy, które przyznawały piętnastodniowy płatny urlop wypoczynkowy pracownikom we Francji a przede wszystkim czterdziestogodzinny tydzień pracy. Ustawy czerwcowe wprowadzały też zakaz zwolnienia z pracy z powodu strajku. Regulowały również stosunki pracodawca – stażysta.