W 1900 roku ukazała się jego broszura z przedmową Julesa Guesde'a zatytułowana „Socialisme et patriotisme”, która określana jest obecnie jako życiowe credo Jean-Baptiste Lebas. Napisał w niej: „Obowiązkiem partii socjalistycznej, jest pragnienie pokoju, jednak gdyby na nieszczęście Francja znalazła się w bolesnej konieczności obrony przed atakami z zewnątrz, obowiązkiem socjalistów jest zdecydowany marsz w obronie kraju”. W 1906 roku Jules Guesde, który dostrzegł zaangażowanie, systematyczną, metodyczną pracę nad powierzanymi mu zadaniami oraz pierwsze udane doświadczenia młodego Lebas jako organizatora spotkań robotniczych, powołał go do sekretariatu socjalistycznej federacji ówczesnego regionu Nord. To dało początek formalnej karierze politycznej Lebas. Dwa lata później został wybrany na radnego miejskiego Roubaix. Musiał zmierzyć się z frustrującym zblokowaniem większości radnych i mera, których polityka automatycznie przekształcała żądania fabrykantów włókienniczych w uchwały administracyjne miasta, bez uwzględnienia jakichkolwiek potrzeb większości mieszkańców. Rozpoznawalność zdobyta wcześniej podczas spotkań robotniczych sprawiła, że na fali popularności idei marksistowskich, w 1912 roku kandydując z listy socjalistów sam został merem Roubaix. Miał wówczas 34 lata. Funkcję tę sprawował łącznie przez ćwierć wieku.