Wcześniejszy, zamontowany w początku XV wieku, funkcjonował na rozebranym w 1817 ratuszu miejskim na Rynku Starego Miasta.
Zegar został wykonany przez warszawskiego zegarmistrza Jana Suleja lub, według innych przekazów, mistrza Gerardo Priami z Florencji. Pierwotnie zegar posiadał cztery tarcze wykonane z miedzi. Cyfry i wskazówki były złocone. W zegarze zamontowano dwa dzwony odlane przez gdańskiego ludwisarza Gerharda Bennincka.
Zegar wraz z wieżą uległ zniszczeniu w 1656, w czasie najazdu szwedzkiego. Wieżę odbudowano w roku 1667, w zachowanych zapisach brak informacji o zegarzeZapiski dotyczące zniszczenia wieży przez Szwedów i jej naprawy w 1667 znaleziono w czasie jej odbudowy i opublikowano w „Gazecie Warszawskiej” z dnia 10 lipca 1784 roku (wg Z. Mrugalskiego)..
XVIII w. do 1939 Według Inwentarza Zamkowego z 1769, w połowie XVIII wieku zegarem opiekował się nadworny zegarmistrz królewski Daniel Schepcke. W tymże Inwentarzu znajduje się krótki opis zegara:
Nowy zegar posiadał mechanizm, wybijający kwadranse i godziny, prawdopodobnie był to mechanizm z regulatorem wahadłowym i wychwytem hakowym (stary posiadał regulator kolebnikowy).