Również Apokalipsa mogła być kodeksem. Dowodzi tego: Siedem listów z rozdziałów 2-3. Wizja księgi zapieczętowanej z Ap 5,1 nn. Siedem pieczęci wskazuje raczej na kodeks niż zwój. Księga zapisana jest od wewnątrz i zewnątrzJako kontrargument pada ten, że w Ezch 2,9-10 też jest mowa o księdze zapisanej z obu stron, a nie mogło być mowy o kodeksie, tym bardziej, że "zwój został rozwinięty" (Ezch 2,10).. Księga została otwarta (Ap 5,2-3; 6,1 nn), nie rozwinięta.
Najstarszy rękopis Nowego Testamentu, Papirus Rylandsa 457 (), był kodeksem. Kodeks ten zawierał tekst Ewangelii Jana na około 130 stronach.
Kodeksy w Europie Kodeksy średniowieczne były to księgi zawierające teksty zarówno religijne, jak i świeckie (w tym rękopiśmienne kopie literatury antycznej). Pisano je na pergaminie, czyli odpowiednio wyprawionej skórze cielęcej, gdyż nie znano wówczas papieru. Przed rozpoczęciem pracy nad przepisywaniem tekstów, trzeba było zlikwidować chropowatość, wygładzając karty pumeksem lub ostrzem noża i nakreślić linie. Ozdabianie kart było bardzo pracochłonne. Iluminatorzy tworzyli niewielkie, lecz efektowne rysunki, tzw. iluminacje. Gotowe karty zszywano i oprawiano w płytki z kości słoniowej lub pozłacaną blachę wysadzaną klejnotami.
Największym rękopiśmiennym kodeksem jest Kodeks Gigas.