W kwietniu 1943 wyszła za mąż za Wołodymyra Łykotę, członka Ukraińskiej Powstańczej Armii. Mieli dwójkę dzieci, Zwenisławę (ur. 1946) i Wołodymyra (ur. 1947). Na początku 1947, gdy jej córka miała trzy miesiące, otrzymała zadanie ukrycia Romana Szuchewycza. Wierzono, że młoda rodzina zapewni idealną osłonę głównodowodzącemu UPA. W celu stworzenia bezpieczniejszej przykrywki dla Szuchewycza fałszywie poślubiła jego ochroniarza, Lubomyra Poljuhę, który również posiadał sfałszowane dokumenty. Jej prawdziwy mąż, Wołodymyr, poległ w bitwie 17 marca 1948, nigdy nie poznawszy swojego syna.
Dowództwo OUN postanowiło wysłać ją z dziećmi do Donbasu, aby tam rozpoczęła nowe życie. Jednakże w ostatniej chwili zdecydowała się pożegnać ze swoimi znajomymi we Lwowie, gdzie jako członkini ruchu oporu została aresztowana 14 marca 1950 i osadzona w tamtejszym więzieniu. W więzieniu dowiedziała się, że Szuchewycz zginął w walce zbrojnej z grupą operacyjną Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR, która 5 marca 1950 zaatakowała jego kryjówkę we wsi Biłohorszcza. Była bita, torturowana oraz zmuszana przez strażników do zażywania substancji psychoaktywnych.