Twórczość Tesłenko pisał wiersze jeszcze w szkole, zadebiutował lirycznym wyborem w almanachu «Żagle». Jako student zaczął pisać prozę, swoje pierwsze opowiadanie opublikował w 1971 roku. Potem długo milczał. W tym czasie dużo pracował, kręcił amatorskie filmy, a nawet próbował ekranizować własne utwory. Uczył się języka węgierskiego, tłumaczył utwory moskiewskich pisarzy fantastów.
Znaczna część spuścizny Ołeksandra Tesłenki poświęcona jest wyimaginowanemu ciału niebieskiemu Inkanie — planecie 142. sztucznej metakaskady gwiezdnej, zbudowanej w 2860 roku przez głównego projektanta Iwana Czapoła. Odległość do Ziemi wynosiła 527 milionów kilometrów, a do Słońca — 417 milionów kilometrów. W tym czasie ludzkość, oprócz Inkany, zbudowała kilka innych sztucznych planet, takich jak sąsiednia Weriana. Planetę oświetlały wystrzeliwane codziennie rakiety słoneczne. Średnia długość życia ludzi i cyberów w tym czasie wynosiła dwa stulecia. Ziemia stała się ogromnym muzeum, w którym żyło i pracowało siedem miliardów ludzi i biocyberów.