Wiadomo, że podczas bitwy panowały tak silne mrozy, że ręce żołnierzy przymarzały do broni, a sam hetman polny stracił palec na skutek odmrożenia.

Niektórzy historycy wskazują na udział w tej bitwie rotmistrza Stefana Chmieleckiego, choć de facto jego jednostką dowodził Jan Dzik. Stało się tak, ponieważ Chmielecki został ranny strzałą podczas zwycięskiej bitwy gdzieś na Podolu z dużą hordą Nogajów dowodzoną przez Sarmasza-Murzę. W liście epistolarnym wojewody kijowskiego Tomasza Zamoyskiego błędnie wskazane jest inne miejsce bitwy – sąsiednia wieś Zalesie.

Zestawienie sił Wojsko Polskie: żołnierze – 3500 ochotnicy – 1500

Oddziały Imperium Osmańskiego: około 5000 osób

Bibliografia Іван Тимів, Напад татар на Поділля і Прикарпаття взимку 1624 р. // Наукові записки з української історії: збірник наукових статей. 2015. Вип. 37. С. 13–16. Diariusze o walkach z Tatarami. Rozprawa szczęśliwa z Tatary Jego Mości Pana Stanisława Koniecpolskiego Hetmana Polnego Koronnego na Podolu pod Szymańkowcami w roku 1624, 6 Februarii, wyd. A. Czołowski, „Kwartalnik Historyczny” 1892, R. VI, s. 97–99. Horn M., Chronologia i zasięg najazdów tatarskich na ziemie Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1600–1647, Białystok 1962, s. 45. Korzon T., Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. Epoka przedrozbiorowa, T. II, Warszawa–Kraków–Lwów 1923, s.