Antoni Beaupré natomiast recenzował dzieło następująco: "doczekaliśmy się nareszcie sztuki, która obok wielu wad, zresztą nieuniknionych w utworze autora młodego [...], posiada tyle prawdziwych i gruntownych zalet, że śmiało ją można policzyć do stanu czynnego naszego dramatycznego dorobku". Pochwały sztuki kończą się na akcie drugim – ponieważ akt trzeci jest jednoznacznie krytykowany. Jeden z krytyków lwowskich uznał nawet sztukę za "rzecz napisaną z wielkim wprawdzie talentem, ale nadzwyczaj wstrętną i nieprzyjemną".
Jednoznacznie pozytywne było natomiast przyjęcie przez krytyków samej realizacji scenicznej dzieła w reżyserii Tadeusza Pawlikowskiego. Podkreślano staranność opracowania szczegółów, w tym zwłaszcza scen zbiorowych. Bardzo dobre recenzje za aktorstwo zebrała Mario Przybyłko.
28 marca 1903 roku przedstawienie wystawiono w Warszawie na deskach teatru Rozmaitości. Nadano mu tutaj nowy tytuł – Odkupienie. Zarówno reżyserem, jak i głównym bohaterem, był Roman Żelazowski. Matyldę zagrała ponownie Maria Przybyłko, a Helenę, Maria Fedorowiczowa. Sztukę zagrano łącznie siedemnaście razy.