Dramat Szukiewicza jest uderzająco podobny do "Karykatur" Jana Augusta Kisielewskiego. Na fakt ten zwrócili uwagę prawie wszyscy recenzenci warszawscy. Władysław Rabski stwierdził, że dzieło jest "dramatem tak dziwnie przypominającym Karykatury Kisielewskiego, że trudno rozstać się z myślą natarczywą, aby jeden autor nie był tu wierzycielem, a drugi dłużnikiem". Z uwagi na czas powstania obu sztuk, najprawdopodobniej to Szukiewicz oddziaływał na Kisielewskiego.
Przedstawienia i krytyka Sztuka nigdy nie została opublikowana drukiem. W Krakowie główne role odtwarzali: Ludwik Solski (Kiryłło), Maria Przybyłko (Matylda), Wanda Siemaszkowa i Irena Pomian (Helena). W kwietniu 1898 roku a także w sezonie jesiennym tego samego roku, przedstawienie zagrano pięć razy i dodatkowo 8 czerwca 1898 roku gościnnie, we Lwowie. Zarówno lwowska, jak i krakowska krytyka, przyjęła je zasadniczo bardzo dobrze. Feliks Koneczny napisał: "Ułuda jest najlepszy utworem dramatycznym z polskiego dorobku dwóch ostatnich lat, a wśród młodszych w ogóle dotychczas najlepszym". Władysław Prokesch stwierdził, że "w utworze czuć werwę młodości, żywość i siłę fantazji, a obok tego duże uczucie teatru i techniki scenicznej".