Otto Albrecht Karl Heinrich von der Mülbe (ur. 18 kwietnia 1801 w Braniewie, zm. 28 listopada 1891 w Poczdamie) – generał piechoty w Królestwie Prus.
Życiorys Otto von der Mülbe był synem pruskiego generała majora Hansa Christopha Ludwiga von der Mülbe (1748–1811) i jego żony Dorothei Luise Helene Sophie z domu von Lübtow (1766–1846).
Otto uczęszczał do katolickiego gimnazjum w Braniewie, a następnie do szkoły kadetów w Berlinie. W wieku siedemnastu lat z polecenia generała Bonina został wcielony do wojska. 5 maja 1818 przydzielony jako podporucznik do 1 Pułk Grenadierów Gwardii im. Cesarza Aleksandra w armii pruskiej.
W latach 1821–1824 uczył się w szkole ogólnowojennej (Allgemeine Kriegsschule). W 1839 awansowany na dowódcę kompanii, pod koniec marca 1846 mianowany na stopień majora i 5. oficera sztabowego. W marcu 1848 brał udział w tłumieniu walk ulicznych w Berlinie w czasie rewolucji marcowej podczas Wiosny Ludów, a w kwietniu 1848 w bitwie pod Szlezwikiem podczas kampanii przeciwko Danii. Jesienią przybył do Brandenburgii, by służyć w pułku przyszłego feldmarszałka Steinmetza. 21 grudnia 1848 został drugim dowódcą 2 batalionu w 2. Pułku Gwardyjskim Landwehry w Magdeburgu, którym Mülbe dowodził w następnym roku podczas tłumienia rewolucji badeńskiej w bitwach pod Neudorf, Wiesenthal, Durlach i Kirchheimbolanden.