Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Czerwonego IV Klasy z Mieczami i Krzyżem Komandorskim Orderu Lwa Zeryngeńskiego.
19 stycznia 1850 został przeniesiony do Poczdamu jako dowódca II batalionu w 1 Pułku Piechoty Gwardii Cesarstwa Niemieckiego. Po dwóch latach został mianowany komendantem twierdzy Minden. Na tym stanowisku Mülbe awansował do stopnia pułkownika (w połowie lipca 1854 roku). Od 10 maja 1855 do 14 czerwca 1857 był dowódcą 13 Pułku Piechoty w Münster. Następnie przez pół roku pełnił funkcję dowódcy 13 Brygada Piechoty w Magdeburgu. 3 grudnia 1857 na to samo stanowisko przeniesiony do 4. Brygada Piechoty Gwardyjskiej. Dwa tygodnie po otrzymaniu awansu na generała dywizji Ottonowi von der Mülbe powierzono dowództwo 2 Brygadą Piechoty Gwardyjskiej. Pracował także jako członek komisji studiów w Akademii Wojennej. W czerwcu 1859 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Leopolda. 13 maja 1861 powierzono mu dowództwo 10. Dywizją w Poznaniu.
W 1861 roku, w dniu koronacji Wilhelma I Hohenzollerna na króla Prus, Mülbe został awansowany na stopień generała porucznika.