W jej pierwszym wydaniu bowiem, opublikowanym w 1830, wzmianki o Moronie były częścią rozdziałów pierwszego i czwartego Księgi Etera. Ocenia się, że mówiący o Moronie materiał został spisany 25 i 28 maja 1829.
Rola w tekście Księgi Mormona Informacje na temat Morona zawiera, podobnie jak w przypadku innych Jeredytów, Księga Etera. Jego panowanie przynależy do późnego okresu jeredyckiej historii. Zgodnie z przechowaną na kartach Księgi Mormona genealogią był synem Etema oraz ojcem Koriantora, a także dziadem Etera. Starszy George Reynolds w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names sugerował, jakoby życie tego władcy należało umieścić w VII wieku p.n.e.. Zauważono, że imię Morona jest identyczne z nazwą miasta będącego jeredycką stolicą. Dodawano, że zostało częściowo przechowane w kulturze nefickiej. Jako przykład podawano tutaj występujące wśród Nefitów właśnie imię Moroni.