Utrzymanie władzy przez Morona nie okazało się ostatecznie czynnikiem stabilizującym na jeredyckiej scenie politycznej. Kolejna rebelia, tym razem pod wodzą luźno tylko powiązanego z rodziną królewską potomka brata Jereda, również określanego mianem potężnego męża, doprowadziła do obalenia Morona. Dostał się on następnie do niewoli, w której spędził resztę swego życia. Zauważono, że nie da się ustalić, jak długo trwały opisane okresy w życiu Morona, ze względu na brak danych w samym tekście źródłowym.
W mormońskiej teologii oraz w badaniach nad Księgą Mormona Istnienie Morona nie znalazło potwierdzenia w źródłach zewnętrznych. Językoznawcy związani z Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich rozważali etymologię imienia tego władcy, sugerując, z dużą dozą niepewności wszelako, jej semickie pochodzenie.
W badaniach nad imionami typowymi dla Księgi Mormona imię Moron pojawia się zresztą od przeszło stulecia. Już w wydanej w 1909 pracy New Witnesses for God: Part III. The Evidences of the Truth of the Book of Mormon starszy B. H. Roberts posługiwał się imieniem tego monarchy przy wykazywaniu różnicy między jeredyckimi a nefickimi praktykami nazewniczymi.