Reformy te, mające na celu podważenie starego porządku osmańskiego, zostały przyjęte przez ludność Krymu z oburzeniem.

Bunty na Krymie (1777–1782) Na rozkaz cesarzowej Katarzyny Şahin pozwolił Rosjanom osiedlać się na półwyspie, co jeszcze bardziej oburzyło Tatarów krymskich. Grupa osadników została wysłana do Jenikale, które pozostało pod kontrolą Rosji także po objęciu władzy przez Şahina. Miejscowi mieszkańcy zbuntowali się przeciwko władcy i przeciwko osadnikom. Chan wysłał przeciwko buntownikom nową armię z poboru, którą stworzył, by stłumiła rebelię. Jednak żołnierze przeszli na stronę buntowników. Bunt rozprzestrzenił się do tego stopnia, że siły powstańców natarły na pałac chanów w Bakczysaraju. Równocześnie Tatarzy krymscy przebywający w Konstantynopolu naciskali na rząd osmański, by interweniował. Poddając się naciskom, rząd wysłał flotę na Krym, rzekomo w celu strzeżenia zapisów traktatu z Küçük Kaynardży.