Danica Marković cyr. Даница Марковић, ps. Zvezdanka (ur. 1 października 1879 w Čačaku, zm. 9 lipca 1932 w Belgradzie) – serbska poetka i pisarka.
Życiorys Była drugim dzieckiem nauczyciela Joksima Markovicia i Milevy z d. Petrović. W 1880 wraz z rodziną przeniosła się do Belgradu. W 1888 straciła ojca. W 1896 zdała maturę w gimnazjum żeńskim z wyróżnieniem i rozpoczęła studia. Z uwagi na trudną sytuację rodziny w 1897 przerwała edukację i podjęła pracę nauczycielki w szkole podstawowej w belgradzkiej dzielnicy Vračar. W roku 1898 zachorowała na gruźlicę, choroba będzie jej towarzyszyć do końca życia. Do 1910 pracowała jako nauczycielka, ale po odmowie władz serbskich objęcia posady nauczycielskiej w Niszu, Marković przeszła na emeryturę. W 1913 przeniosła się wraz z rodziną do Prokuplja, znajdującego się pod kontrolą władz bułgarskich. Jej mąż w czasie wojny został zmobilizowany, a Danica pomagała rodzinom serbskim represjonowanym za udział w powstaniu antybułgarskim. Za swoją działalność została aresztowana i w 1917 skazana na karę śmierci. Ułaskawiona dzięki wsparciu Iwana Wazowa, pozostała w Prokuplju do końca wojny. W 1926 po rozwodzie z mężem pozostała sama z pięciorgiem dzieci. Pogarszający się stan zdrowia i wyczerpanie organizmu doprowadziły Danicę Marković do przedwczesnej śmierci w 1932.