Romskie rekwizyty wróżbiarskie – grupa drobnych przedmiotów pomocnych Romkom w trakcie czynności wróżbiarskich. Proceder wróżenia z udziałem rekwizytów znany był już w Europie w XVI wieku. W XX wieku, w miarę zaniku romskiej demonologii, osłabł, ale jeszcze po II wojnie światowej notowano w Polsce przypadki wykorzystywania różnych przedmiotów do wróżb.
Charakterystyka i znaczenie Do rekwizytów wróżbiarskich należą głównie karty do gry oraz różnego rodzaju drobne przedmioty i figurki własnego wyrobu. Nie stanowią one wyobrażenia jakichkolwiek postaci z romskiej mitologii, ale są przeznaczone do wywołania strachu, zabobonnego lęku bądź refleksji u osoby, której wróżba jest stawiana. Sami Romowie nie wiążą z nimi żadnych wierzeń, stanowią one dla nich wyłącznie rekwizyty, które mają za zadanie ułatwić zarobkowanie i uwiarygodnić osobę wróżącą. Stanowi to o odrębności tego rodzaju przedmiotów na tle innych grup etnicznych. W przeszłości Romki, wędrując po wsiach, wyszukiwały gospodarstwa, w których mogły występować różnego rodzaju problemy, takie jak np. choroba czy niedostatek.