Stawiając wróżby gospodarzom, umieszczały po kryjomu rekwizyty w stosownych do sytuacji miejscach, a następnie "odkrywały" je w trakcie wróżenia, wyjmując spod progu, z jajka, z pościeli bądź innych miejsc.
Rekwizyty Do najczęściej wykorzystywanych rekwizytów wróżbiarskich należą:
diabełek (rom. bengoro, drab te deł, drabakireł) – czarna figurka z czerwonymi oczami, rogami oraz ogonem, wykonana z wosku, węgla i włosów, która ma wróżyć zło i jest "wyciągana" z kurzych jaj zawijanych w chusteczki, trupek (rom. mułoro) – woskowe wyobrażenie trupa z wosku, z wyciągniętymi nogami i rękami skrzyżowanych na piersi, symbolizujące chorobę czy śmierć, wyjmowane z wody, na którą uprzednio Romka rzuciła "czar", włochaty krzyż (rom. truszuł bełenca lub bałenca) – równoramienny krzyż wykonany z czerwonego wosku, oklejony włosami, uosabiającymi złe moce, mający prognozować śmierć, mogiłę (czarne włosy nadają mu formę odrażającą i złowróżbną), kostka (rom. kokało) – krótka kość pochodząca ze śródstopia krowy, także opleciona włosami, znajdowana w jajku, pod progiem chałupy, w korycie, żłobie czy w pościeli,