W tym samym roku został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 4 pułku ułanów. We wrześniu 1922 został przeniesiony w rezerwie do 22 pułku ułanów w Radymnie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 192. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii i wcielony do 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi. Później został przydzielony do szwadronu pionierów 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1928 i 66. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. We wrześniu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, a w marcu 1931 do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko dowódcy 4. szwadronu. Z dniem 1 czerwca 1934 został oddany do dyspozycji Ministerstwa Skarbu na okres sześciu miesięcy. Z dniem 31 grudnia 1934 został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Po zakończeniu praktyki i zwolnieniu z wojska został zatrudniony na stanowisku naczelnika Wydziału I Izby Skarbowej w Białymstoku.