jego faktyczne funkcjonowanie ustało w początkach XIX w., a w 1811 r. wyposażenie, księgozbiór i czczoną ikonę Bogurodzicy przeniesiono do Ławrowa.

Dzieje Bilina Wielka przed powstaniem monasteru Najstarsza znana dokumentalna wzmianka o Bilinie Wielkiej pochodzi z 28 września 1442 r. i znajduje się w przywileju króla Władysława III, dotyczącym dóbr związanych z Piotrem Odrowążem. Dokument ten odnosi się do samej miejscowości i nie zawiera informacji o istnieniu w niej monasteru.

Udokumentowana obecność chrześcijaństwa obrządku wschodniego w miejscowości jest starsza od miejscowego życia monastycznego. W 1508 r. źródła wymieniają popostwo w Bilinie Wielkiej oraz łan ziemi przyznany kapłanowi Łazarzowi. W 1567 r., na prośbę mieszkańców wsi, starosta Jan Stażechowski wydał zezwolenie na budowę nowej drewnianej cerkwi i mianował jej kapłanem Andrzeja Baczyńskiego, syna szlachcica Pawła Baczyńskiego. Otrzymał on pół łanu ziemi z łąkami i sadami.

Wzmianki te odnoszą się do miejscowej organizacji parafialnej i nie stanowią źródłowego potwierdzenia istnienia w Bilinie średniowiecznego monasteru.