Początkowo działalność naukowo-badawcza Instytutu była ukierunkowana na zasady projektowania, zakładania i opracowania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, nowe metody i techniki obliczeń geodezyjnych, geodezyjne metody pomiarów odkształceń gruntu i budowli, a także na zagadnienia metrologii geodezyjnej. W połowie lat 50. podjęto dodatkowo prace badawczo-rozwojowe z zakresu fotogrametrii topograficznej i inżynierskiej, kartografii ogólnej, tematycznej i technologii kartograficznej, informatyki geodezyjno-kartograficznej, a następnie także grawimetrii i modelowania geoidy, ściślej wiążąc je z ówczesnymi potrzebami praktyki geodezyjno-kartograficznej. W dalszej kolejności, podążając za rozwojem technologicznym, zainicjowano w Instytucie prace naukowe i badawczo-rozwojowe w zakresie teledetekcji satelitarnej, wykorzystania globalnych systemów nawigacji satelitarnych, a w dalszej kolejności grawimetrycznych misji satelitarnych.