Patryk miał to czynić po szyję zanurzony w zimnej wodzie.
Zmierzch Zróżnicowanie liturgiczne między liturgią rzymską a obszarami objętymi wpływem Kościoła iroszkockiego malało bardzo stopniowo. Kluczowe znaczenie miało tu wprowadzenie w VII wieku w regionach objętych liturgią celtycką rzymskiej daty obchodzenia Wielkanocy. Wpływy celtyckie zanikły w Bretanii w czasach panowania Ludwika Pobożnego (IX w.), w Irlandii liturgia celtycka zanikła całkowicie za czasów biskupa Armagh Malachiasza (XI wiek), w Szkocji za panowania królowej Małgorzaty (XI w.). Wcześnie wpływy celtyckie zanikały wśród Anglosasów – w państwach anglosaskich istniał konflikt między misjonarzami pochodzenia anglosaskiego a misjonarzami pochodzenia iroszkockiego, w którym data świętowania Wielkanocy miała kluczowe znaczenie. Kulminacyjnym momentem sporu był synod w Whitby w 664, kiedy przyjęto datę rzymską. W VIII wieku rzymską datę obchodzenia Wielkanocy przyjęła Iona i ostatnie ośrodki oporu na Wyspach Brytyjskich.