Jānis Kurelis (ur. 6 maja 1882 w Bērņi koło Ērģeme, zm. 5 grudnia 1954 w Chicago) – łotewski generał, dowódca grupy Kurelisa w 1944.
Życiorys Po ukończeniu Siergiejewskiej szkoły realnej w Pskowie w 1899 wstąpił na ochotnika do 183 Pułtuskiego pułku piechoty w Warszawie. Pu ukończeniu Odeskiej Szkoły Junkrów w 1901 służył w 22 Niżnienowogrodzkim pułku piechoty. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej w szeregach 12 Wschodniosyberyjskiego pułku piechoty. W 1906 powrócił w stoczniu porucznika do stacjonującego w Polsce 22 Niżnienowogrodzkiego pułku piechoty. Po raz trzeci stał się jego oficerem w 1912, po dwóch latach służby w rosyjskim Sztabie Generalnym. W 1913 został w stopniu podpułkownika funkcjonariuszem centralnej wojskowej służby kwaterunkowej. W czasie I wojny światowej Kurelis walczył jako dowódca batalionu 22 Niżnienowogrodzkiego pułku piechoty na froncie rumuńskim i 5 Zemgalskiego Łotewskiego Pułku Piechoty na ŁotwieJānis Kurelis. W styczniu 1918 opuścił wojsko rosyjskie w stopniu pułkownika.