Po serii testów do dalszego etapu prac zakwalifikowano prototyp firm HK i Aliant Techsystems. W marcu 1998 roku w firmie Aliant Techsystems zamówiono 4 demonstratory OICW, 5 tys. granatów 20 mm i 20 tys. naboi 5,56 mm. Próby dostarczonych OICW przeprowadzono w czerwcu i lipcu 2004 w ośrodku ARDEC w Picatinny Arsenal.
Testowana wersja OICW miała masę 8,17 kg (z pełnymi magazynkami 30 nab. 5,56 mm i 6 nab. 20 mm), ale planowano jej obniżenie do 6,85, a nawet 5,57 kg w wersji seryjnej (z 30 nab. magazynkiem 5,56 mm i 8 nab. magazynkiem 20 mm).
Początkowo planowano rozpoczęcie produkcji nowej broni w 2004. Pełne przezbrojenie pierwszej jednostki bojowej US Army miało nastąpić w 2006, ale w marcu 2000 zdecydowano o przedłużeniu fazy badań nowej broni. Aliant Techsystems miała przedstawić 5 w pełni działających prototypów XM29 wyposażonych w dalmierz laserowy, kamerę cyfrową, system identyfikacji i podświetlacz laserowy. Zdecydowano także że nowa broń będzie uzbrojeniem czterech z dziewięciu żołnierzy drużyny.