Anarchizm w Korei jest ściśle powiązany z koreańskim ruchem niepodległościowym w Korei pod rządami Japonii (1910-1945). Koreańscy anarchiści organizowali się na swoim krańcu kontynentu, tworząc grupy na kontynencie japońskim i w Mandżurii, ale ich wysiłki zostały przerwane przez wojny regionalne i światowe.

Historia W późniejszym okresie Joseon z nurtu koreańskiego neokonfucjanizmu wyłoniło się szereg prekursorów anarchizmu. Jeong Yak-yong opowiadał się za rodzajem anarcho-komunizmu zwanego „systemem wioskowo-ziemnym”, w którym ziemia znajdowała się pod wspólną własnością, każdy wnosił wkład „ od każdego według swoich możliwości, każdemu według jego potrzeb ”, a redystrybucja dochodów i bogactwa odbywa się między wsiami. Choe Je-u wyznawał humanistyczną i egalitarną filozofię znaną jako „ Donghak ”, która głosiła, że „Człowiek jest niebem”. W 1894 r. te egalitarne idee zostały wprowadzone w życie podczas rewolucji chłopskiej w Donghaku.