Władysław Kazimierz Klemens Bieńkowski (ur. 11 grudnia 1894 w Wieliszewie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Janiny, urodzony 11 grudnia 1894 w Wieliszewie. Do Wojska Polskiego został przyjęty w stopniu podporucznika z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 pułku piechoty Legionów. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 2 Dywizji Piechoty Legionów, a jego oddziałem macierzystym był 2 pp Leg.
Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w macierzystym pułku w Pińczowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1851. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zdał egzamin wstępny do francuskiej Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu (franc. École Supérieure de Guerre), lecz z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z 2 pp Leg. do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu normalnego 1924/26. Z dniem 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Biura Ogólno Organizacyjnego II wiceministra spraw wojskowych w Warszawie.