Zygmunt Fokt (ur. 3 maja 1907 w Pabianicach, zm. 28 sierpnia 1994 w Warszawie) – polski szermierz, działacz i sędzia sportowy, pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Zygmunt Fokt wychowywał się w rodzinie robotniczej i od młodości interesował się sportem, uczestnicząc w zawodach lekkoatletycznych i bokserskich. W październiku 1928 rozpoczął zawodową służbę wojskową, zostając podoficerem. Od 1931 zaczął się interesować szermierką, wziął udział w dwuletnim kursie fechmistrzów pod kierunkiem Kazimierza Laskowskiego, uzyskując dyplom fechmistrza oraz instruktora wychowania fizycznego. Następnie do 1935 pracował w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego, gdzie prowadził zajęcia związane z szermierką. W 1938 rozpoczął pracę wykładowcy na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.
We wrześniu 1939 podczas II wojny światowej został ranny odłamkami granatu. Podczas okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność Służby Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W 1945 rozpoczął pracę instruktora wychowania fizycznego w Związku Walki Młodych, organizując zespoły sportowe na terenie województwa łódzkiego.